ආදරණීය මිත්‍රයා…

බොහොම කාලෙකින් යෝගියා ආපහු සටහනක් ලියන්න ‍ගොඩවැදුනා.

හොඳ වෙලාවට යෝගියට තමුංගේ බ්ලොග් address එක මතක තිබ්බා.නැත්තං අපේ සරදියෙල් ගොයියා වගේ Google කරල තමා තමුංගේ බ්ලොග් එක හොයන්ඩ වෙන්නේ.( මේ ලිපිය පළවු පස් යෝගියා අබිරහස් ලෙස අතුරුදහන් වුවහොත් උතුවම් කන්දේ සොයන ලෙස මහජනතාවට මේ සමඟ ම දැනුම් දෙනු ලැබේ)

‍යෝගියා උපන්නේ නිදහස් දවසේ. ඒ කියන්නේ යෝගියා නමින් මා මෙහි ගොඩවැදී පළමු ලිපිය එහෙං මෙහෙං ලියල හාපුරා කියල  තැපැල් කලේ නිදහස් දවසේ හින්දා.. ඉතිං එදා ඉඳං මේ වෙනකං ලිපි හතරයි ලියල තියෙන්නේ. ඒත් අනුංගේ පිල් උඩට වෙලා කයිය ගගහ ඉඳලම දැන අඳුන ගත්තු ‍යාළු මිත්‍රයෝ රොත්තක් ම යෝගියට ඉන්නව දැං..

මේක හරිම පුදුම අත්දැකීමක්..ඔබ බ්ලොග් අඩවියක් පවත්වාගෙන යනවනම් මා මේ කියන දේ වැටහෙයි හොඳට. නන්නාඳුනන කෙනෙක් ඔබ ලියන දේ කියවලා ඔබව දිරිමත් කරලා පුංචි සටහනකුත් තියල යන්න තරම් හිතෛෂී වෙනවා. සාමාන්‍ය ජීවිතේ ඒ වගේ දේවල් දැං අපිට පුරුදු නැතුව ගිහිල්ලා හිංදා ඒක එකපාරටම ඔබව පුදුම කරවනවා. කාලයක් යනකොට ඔබ දෙයක් තේරුම් ගන්නවා.. අපිට සාමාන්‍ය ජීවිතේ එක්කම අළුත් සයිබර් ජීවිතයක් තියෙනවා. මට ඔබ හමුවුනේ එහෙමයි..

“බලපන් මේ කිසිම පණක් නැති අකුරු සංසාරික බැමි හොයාගෙන යන හැටි….”

බ්ලොග් අවකාශෙදී කෙනෙකුට මගේ පෞද්ගලික ඊමේල් ලිපිනයෙන් යවපු පළවෙන් ලිපියට පිළිතුරු විදියට උඹ එහෙම කියල එව්වා. (මේ උපුටා දැක්වෙන්නේ මා දැනට පෞද්ගලිකව හඳුනාගත් කීපදෙනෙකු වෙත යැවුනු හා එවුනු ලිපි වල කොටස් – ඔවුන්ගේ අවසරයකින් තොරව )

“ආදරණීය මිත්‍රයා…”
එහෙම තමයි මං ලියපු ලිපිය පටං අරං ති‍බ්බේ.. ජීවිතේට ම කතා කරල නැති උනත් ඒ ලෙංගතු ආමන්ත්‍රණය වැරදී ගියේ නෑ. මා හිතන්නේ ජීවිත කාලෙටම පවතින සහෝදර බැඳීම් කීපයක් මා ලියූ ඒ ලිපි කීපය මට ගෙනත් දුන්නා.

සාමාන්‍ය ජීවිතේ හිටපු යාළුවො ගොඩ දෙනෙක් එක්ක අපි අන්තර්ජාලය හරහා කතාකරනවා. ඒ නැතත් ජීවිතේට ලංවුනු  මිනිස්සුන්ගේ මතකය සුවඳක් වෙලා හැම වෙලාවෙම අපි ළඟ දැවටෙනවා.  ඊට ‍අමතරව පුරුද්දක් විදියට මහගෙදර ට ගොඩවැදිලා හැන්දෑවට කයියක් ගහගෙන ඉන්න නුඹ මාත් එක්ක එනවා බොහොම වෙලාවට.පාසලේදීත් වෙනත් බොහොම තැන්වලදීත් අපිට මුනගැහෙන යාළුවෝ බොහෝ විට අපි ඉන්න වටපිටාවේ අපි කරන කියන දේවලට සම්බන්ධ අය. ඒත් බ්ලොග් අවකාශෙදි ඒක සම්පූර්ණ වෙනස්.විවිධ තරාතිරම් වල ආගම් ජාති දේශපාලන මත දරණ විවිධ සමාජයේ විවිධ පැතිකඩවල් නියෝජනය කරන අය.

මුලදි ඒක වෙලාවකට තරමක් අපහසුවක් දැනෙන්නක්. ඒත් පස්සෙ හිමීට ඒක ඔබට හු‍රුවෙනවා ටිකෙන් ටික.තමා දරණ මතයට සම්පූර්ණම විරුද්ධ අදහසක් දරන කෙනෙක් එක්ක සුහදව කතාකරන්න එතකොට ඔබට පුළුවන් වෙනවා. ඔබට මතකනම් කලිනුත් දවසක මම ඔබට ලිව්ව වගේ

මේ කතාකරන යාළුවෝ මොන වගේ  ද කියලවත් දන්නේ නෑ. ඒත් ඔවුන්ගේ අදහස් මගේ අදහස් එක්ක සුසර වෙන වෙලාවට මෙයාගේ හැ‍ඩරුව මේ විදියයි කියලා හිතාගෙන කතා කරන රූපේ ඔක්කොම බොඳවෙලා ගිහින් ඉති‍රිවෙන්නේ අමුතුම බැඳීමක් විතරයි හිතේ …මනුෂ්‍ය සම්බන්ධතාවලට ඕනවෙන්නේ  මනුස්සකම යි සම්බන්ධ වෙන්නේ මනුස්සයෙක් එක්ක කියන එකයි විතරයි.භාෂාව ආගම පාට ජාතිය ඒ ඔක්කොම ඉතාම නොවැදගත් දේවල් ඊටපස්සේ…

අසනීපව රෝහලේ සිටි කාලයම නිරතුරු කතාකර සුවදුක් විමසුවේත් , මා රෝහලේ සිටිනා බව නොකී බැවින් බැණ අඬගැසුවේත් , මාගේ දුරකථන අංකය නොදන්නා නිසා සචී අක්කාට නිරතුරු කතාකරමින් විස්තර ඇසුවේත් , ඒ මනුෂ්‍යත්වය යි.ඒ සහෝදරත්වය යි.

අන්තිම බ්ලොග් Post එක ලියූ දින සිට අද වනතුරු ගතවූ කාලය මගේ ජීවිතේ වඩාම කාර්යබහුල කාළයයි.හැබැයි සතුටින්ම ගතවුනු කාළයක් . වෙනස්කම් බොහොමයක් ජීවිතේට එකතුවුනා. යෝගියාට තමා ජීවිතයේ කිසියම් දවසක ප්‍රාර්ථනා කළ විදියේ ඒ වෙනුවෙන් බෙහෝ වෙහෙසී වැඩකළ විදියේ  ව්‍යාපාරයක් සමඟ සම්බන්ධ වෙලා බොහොම සතුටින් වැඩකරන්න අවස්ථාව ලැබුණා.ජීවිතේ පළමු වතාවට නේවාසිකව රෝහල් ගතවෙන්නත් සිද්ධවුනා ( ඒකනං සතුටින් හිටපු කාලයක් නෙමේ ). ජීවත් වෙන්න බොහොම නිදසක් පරිසරයක් ලැබුනා. ඒ ඔක්කොටම වඩා යෝගියට යි හාමිනේටයි අළුත් Title එකක් හම්බවෙන්න යන සතුටුදායක ආරංචියකුත් ලැබුණා.

ඉතිං ජය පරාජයන් එක්ක ජීවිතේ හැප්පෙද්දී නුඹව අමතක උනා නෙවෙයි.වෙනස්වීම් , අළුත්වීම් , කරදර හැමදෙයක් එක්කම අතපසුවුනු රාජකාරී දේවල් අකුරටම කරන්නත් ඉදිරියේදී එවැනි අතපසුවීම් නොවෙන්න පරිසරය හදාගන්නත් යෝගියාට ඕනෙ වීම තමයි මේ පැත්තේ යෝගියට එන්න නොදුන්නේ.අදත් මේ වැඩ කරන ගමන් .. ලද පොඩි විවේකය ප්‍රයෝජනේට ගත්තා .

යෝගියට හිතෙන විදියට මේක ලිපියක් ම නෙමේ.. යාළුවෙක් බලන්න යන්න වෙලාවක් නැතුවාම නිකං සුවදුක් අහන්න call එකක් දීලා hello කියනව වගේ වැඩක්. ලිපියක් ලියවෙන්න තරම් නිදහස් දවසක් ඉක්මනටම ලැබෙයි. ඇරත් මේකට ලියන්න වෙනත් කීපදෙනෙක්මත් දායක වෙලා නේ.. ඔවුන්ගේ ලිපිවලින් උපුටාගත්තු කොටස් නිසා. ලිපිය අවසන් කරන්නත් උපුටාගැනීමක් ම පාවිච්චිකරන්නම්.

ඉතින් ඉඩ තියෙන වෙලාවට බ්ලොග් එකකදි හරි මේල් එකකින් හරි හමුවෙමු..

ලස්සනම ලස්සන දවසක් වේවා..